کاهش صادرات نفت آمریکا مسیر عرضه جهانی را تغییر داد
دادههای ردیابی کشتیها نشان میدهد صادرات نفت آمریکا در ژوئیه ۲۰۲۶ به حدود ۳.۶۶ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ رقمی که پایینترین سطح این شاخص طی هشت ماه گذشته به شمار میرود. این کاهش در شرایطی ثبت شد که مقامهای آمریکایی پیشتر بر وجود عرضه کافی و امکان فروش بیشتر نفت به کشورهای وابسته به خاورمیانه تاکید کرده بودند. افت صادرات در فاصله کوتاهی پس از جهش کم سابقه بهاری نشان میدهد جایگاه نفت آمریکا در بازارهای خارجی، علاوه بر ظرفیت تولید، به شرایط حمل دریایی، قیمت نسبی شاخصهای نفتی و میزان دسترسی پالایشگاههای آسیایی و اروپایی به عرضه خاورمیانه وابسته است.
صادرات نفت خام آمریکا در ماه مه تا حدود ۵.۷ میلیون بشکه در روز افزایش یافته بود و رکوردی تازه ثبت کرده بود. بخشی از این رشد به محدود شدن جریان نفت از مسیر تنگه هرمز و افزایش تقاضای خریداران برای محمولههای جایگزین مربوط میشد. با بهبود موقت عبور نفتکشها در ماه ژوئن، حجم بیشتری از نفت خاورمیانه وارد بازار شد و پالایشگاههایی که پیشتر برای جبران کمبود عرضه به نفت آمریکا روی آورده بودند، بخشی از خریدهای خود را کاهش دادند.
بررسی مسیر محمولهها نشان میدهد سهم آسیا از صادرات نفت آمریکا در ژوئیه به حدود ۴۰ درصد کاهش یافت، در حالی که این سهم در ژوئن نزدیک به ۵۲ درصد بود. کاهش خرید در دو بازار مهم شرق آسیا محسوستر بود؛ صادرات به ژاپن در مقایسه با اوج ثبت شده در ماه مه حدود ۶۷ درصد افت کرد و به ۳۲۴ هزار بشکه در روز رسید. محمولههای ارسالی به کره جنوبی نیز با کاهش ۳۹ درصدی، در محدوده ۴۷۴ هزار بشکه در روز قرار گرفت.
کاهش تقاضای آسیا و اروپا برای نفت آمریکا
اروپا نیز در کاهش صادرات نفت آمریکا نقش داشت. حجم نفت ارسالی به این منطقه که در ماه مه تا حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز بالا رفته بود، در ژوئیه به نزدیک ۱.۷ میلیون بشکه در روز رسید. بازگشت بخشی از عرضه خاورمیانه، کاهش نیاز به خرید فوری و تغییر فاصله قیمتی نفت وست تگزاس اینترمدیت با نفت برنت، جذابیت اقتصادی بعضی محمولههای آمریکایی را برای پالایشگاههای اروپایی کمتر کرد.
فاصله قیمت نفت آمریکا و برنت یکی از عوامل اصلی در تصمیم خریداران خارجی است. میانگین تخفیف وست تگزاس اینترمدیت نسبت به برنت در ماه ژوئن حدود ۴.۱۷ دلار در هر بشکه بود، در حالی که این فاصله در ماه مه به ۸.۱۶ دلار میرسید. هرچه نفت آمریکا در مقایسه با برنت ارزانتر باشد، هزینه خرید و انتقال آن برای مشتریان دوردست توجیه بیشتری پیدا میکند. محدود شدن این تخفیف در زمان عقد قراردادهای تحویل ژوئیه، بخشی از تقاضای صادراتی را کاهش داد.
عامل داخلی نیز بر افت محمولههای خروجی اثر گذاشت. پالایشگاههای آمریکا در این دوره با نرخ بالایی فعالیت کردند و متوسط بهره برداری چهار هفتهای آنها به حدود ۹۶.۳ درصد رسید که بالاترین سطح از سال ۲۰۱۸ محسوب میشود. ورود نفت خام به پالایشگاههای داخلی نیز به بیشترین مقدار در نزدیک به هفت سال رسید. در چنین شرایطی، سهم بیشتری از تولید و ذخایر موجود در داخل کشور فرآوری شد و نفت کمتری برای بارگیری در پایانههای صادراتی باقی ماند.
صادرات نفت برداشت شده از ذخایر راهبردی آمریکا نیز در ژوئیه محدود بود. دادههای کپلر نشان میدهد این صادرات به حدود ۳۱ هزار بشکه در روز رسید و تنها دو محموله به مقصد فرانسه و پرو ارسال شد. همزمان، کاهش ذخایر راهبردی و تجاری توجه فعالان بازار را به توان آمریکا برای تداوم صادرات بالا جلب کرده است.
ذخایر پایین و احتمال بازگشت صادرات در ماههای آینده
مجموع ذخایر نفت خام آمریکا شامل ذخایر تجاری و ذخیره راهبردی در میانه ژوئیه به حدود ۷۲۳.۱ میلیون بشکه رسید که پایینترین سطح از سال ۱۹۸۴ گزارش شده است. کاهش ذخایر به این معناست که رشد سریع صادرات، بدون افزایش ورودی نفت یا افت مصرف پالایشگاهی، میتواند فشار بیشتری بر موجودی داخلی وارد کند. ذخیره راهبردی نیز در نیمه دوم ژوئیه به محدوده ۳۱۱ میلیون بشکه کاهش یافت و به کمترین سطح از سال ۱۹۸۳ رسید.
با وجود افت ژوئیه، نشانههای بازار از افزایش دوباره صادرات نفت آمریکا در اوت و سپتامبر حکایت دارد. فاصله قیمت وست تگزاس اینترمدیت و برنت در ژوئیه دوباره بیشتر شد و در مقاطعی به حدود ۵.۴۲ دلار در هر بشکه رسید. افزایش رزرو نفتکشهای بزرگ در پایانههای ساحل خلیج آمریکا نیز نشان میدهد شرکتهای بازرگانی برای ارسال محمولههای بیشتر به آسیا و اروپا آماده میشوند.
برآورد شرکت ورتکسا نشان میدهد صادرات در اوت و سپتامبر میتواند از چهار میلیون بشکه در روز عبور کند، هرچند بازگشت به سطوح بالاتر از پنج میلیون بشکه در روز که در آوریل و مه ثبت شد، فعلا محتمل نیست. موسسه انرژی اسپکتس نیز حجم صادرات اوت را حدود ۴.۵۸ میلیون بشکه در روز و صادرات سپتامبر را نزدیک به ۴.۴۵ میلیون بشکه در روز پیشبینی کرده است.
ظرفیت عملی صادرات نفت آمریکا حدود شش میلیون بشکه در روز برآورد میشود، اما دستیابی مداوم به این سقف به ظرفیت خطوط لوله، برنامه بارگیری پایانهها، دسترسی به نفتکشهای مناسب و سطح ذخایر بستگی دارد. ارزیابیهای بازار انرژی نیز نشان میدهد بازگشت پایدار صادرات به رکوردهای قبلی به عادی شدن مسیرهای حمل و ترمیم ذخایر تجاری و راهبردی وابسته است. هر تغییر در جریان عرضه خاورمیانه یا افزایش دوباره اختلاف قیمت نفت آمریکا با برنت میتواند سفارش پالایشگاههای خارجی را تغییر دهد و مسیر محمولههای ماههای آینده را تحت تاثیر قرار دهد.
