آمریکا تأیید کرد کرهجنوبی دستکاریکننده ارزی نیست
به گزارش خبرنگار اقتصادی، دولت ایالات متحده آمریکا توافق کرده است که کرهجنوبی در زمره دستکاریکنندگان ارزی قرار نگیرد. این موضوع روز یکشنبه توسط سخنگوی رئیسجمهور کرهجنوبی اعلام شد و در رسانههای بینالمللی بازتاب گستردهای یافت.
اعلام موضع رسمی سئول
کنگ یو-جونگ، سخنگوی رئیسجمهور لی جه-میونگ، در یک نشست خبری گفت: «دو کشور همپیمان توافق کردهاند که سئول در دستهبندی دستکاریکنندگان ارزی وزارت خزانهداری آمریکا قرار نمیگیرد.» این وزارتخانه هر شش ماه گزارشی منتشر میکند که در آن کشورهایی که احتمالاً با کاهش ارزش پول ملی خود مزیت تجاری کسب میکنند، معرفی میشوند.
وی افزود که این تصمیم به معنای آن است که آمریکا قبول کرده کرهجنوبی ارز خود را برای دستیابی به برتری تجاری دستکاری نکرده است.
واکنش آمریکا و وضعیت قبلی
مقامهای سفارت آمریکا در سئول حاضر به اظهارنظر فوری درباره این توافق نشدند. پیشتر، دولت جو بایدن در نوامبر گذشته کرهجنوبی را به فهرست نظارت بر دستکاری ارزی افزوده بود. دلیل این اقدام، مازاد حساب جاری و مازاد تجاری بالای کرهجنوبی در برابر آمریکا عنوان شد.
در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ نیز سئول در فهرست نظارت باقی مانده بود.
قانون ۲۰۱۵ و امکان اقدامات اصلاحی
طبق قانون مصوب سال ۲۰۱۵ در ایالات متحده، واشنگتن میتواند علیه کشورهایی که «ارزش پول خود را بهطور مصنوعی پایین نگه میدارند» و از مازاد تجاری با آمریکا بهره میبرند، اقدامات اصلاحی انجام دهد. این اقدامات میتواند شامل فشارهای دیپلماتیک و حتی محدودیتهای تجاری باشد.
با این حال، توافق اخیر نشان میدهد که روابط مالی و اقتصادی دو کشور در حال حاضر در مسیر همکاری قرار دارد.
جدایی از مذاکرات تبادل ارزی
مقامهای کرهجنوبی تصریح کردهاند که این توافق هیچ ارتباطی با مذاکرات مربوط به تبادل ارزی (currency swap) ندارد. این موضوع بخشی از گفتوگوهای گستردهتر درباره تعرفههای اعمالشده بر کالاهای کرهای از سوی آمریکا است.
درخواست کرهجنوبی برای تبادل ارزی
وزیر دارایی کرهجنوبی، کو یون-چئول، روز شنبه اعلام کرد که رئیسجمهور لی در دیدار با وزیر خزانهداری آمریکا، اسکات بسنت، در نیویورک بر ضرورت یک توافق تبادل ارزی تأکید کرده است. وی گفت: «کشور ما برای تحقق سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری که در مذاکرات تعرفهای مطرح شده، به یک سازوکار تبادل ارزی نیاز دارد.»
کو افزود که وزیر خزانهداری آمریکا قول داده این موضوع را با دیگر مقامهای آمریکایی بررسی کند و پاسخ لازم را ارائه دهد.
اختلاف بر سر سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری
یکی از موارد اصلی اختلاف میان دو کشور، بحث سرمایهگذاری پیشنهادی ۳۵۰ میلیارد دلاری است. دولت آمریکا تحت رهبری ترامپ خواستار پرداخت «یکجای» این مبلغ از سوی کرهجنوبی شده است. اما مقامهای سئول بارها تأکید کردهاند که چنین اقدامی برای اقتصاد کشورشان غیرممکن است.
وی سونگ-لاک، مشاور امنیت ملی کرهجنوبی، روز شنبه گفت: «سئول نمیتواند مبلغ ۳۵۰ میلیارد دلار را به صورت یکجا پرداخت کند، همانطور که دولت آمریکا اخیراً مطرح کرده است.»
نگرانی از تکرار بحران مالی ۱۹۹۷
رئیسجمهور لی نیز در گفتوگویی با خبرگزاری رویترز هشدار داده بود که در صورت پذیرش کامل خواستههای آمریکا بدون تضمینهای لازم، اقتصاد کرهجنوبی ممکن است وارد بحرانی مشابه بحران مالی سال ۱۹۹۷ شود. در آن سال، کرهجنوبی با سقوط شدید ارزش پول ملی و ورشکستگی گسترده شرکتها مواجه شد.
ادامه مذاکرات در سطح بالا
در همین حال، وزیر دارایی کرهجنوبی اعلام کرده است که هنوز گزارشی رسمی درباره خبر منتشرشده در والاستریت ژورنال مبنی بر گفتوگوی وزیر بازرگانی آمریکا درباره افزایش سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری دریافت نکرده است.
وی همچنین تأکید کرد که دولت کرهجنوبی در حال پیگیری مداوم موضوع تبادل ارزی و جزئیات توافقات تجاری است تا منافع اقتصادی کشور حفظ شود.
چشمانداز روابط اقتصادی دو کشور
این تحولات در حالی رخ میدهد که کرهجنوبی یکی از مهمترین شرکای تجاری آمریکا در شرق آسیا به شمار میرود. حجم بالای مبادلات میان دو کشور و نقش سئول در زنجیره تأمین جهانی، اهمیت ویژهای به روابط اقتصادی دوجانبه داده است.
کارشناسان اقتصادی در سطح بینالملل معتقدند که خروج کرهجنوبی از فهرست دستکاری ارزی میتواند بخشی از فشارهای سیاسی و تجاری واشنگتن بر سئول را کاهش دهد و فضای مذاکرات تجاری آینده را هموارتر کند.
جمعبندی
توافق آمریکا با کرهجنوبی مبنی بر اینکه این کشور دستکاریکننده ارزی نیست، گامی مهم در روابط اقتصادی دو طرف محسوب میشود. در حالی که موضوع سرمایهگذاری ۳۵۰ میلیارد دلاری همچنان محل اختلاف است، مقامهای دو کشور تأکید دارند که مذاکرات ادامه خواهد یافت. این تحولات میتواند تأثیر مستقیمی بر آینده روابط مالی و تجاری واشنگتن و سئول داشته باشد و نقش کرهجنوبی را در معادلات اقتصادی جهانی پررنگتر کند.
