بررسی نقش طلا در کاهش ریسک پرتفوی و بهبود بازده سرمایهگذاران بینالمللی
براساس دادههای منتشر شده توسط شورای جهانی طلا (World Gold Council) و پایگاه خبری بلومبرگ، طلا همچنان بهعنوان یکی از داراییهای کمریسک در سبد سرمایهگذاری شناخته میشود. این دادهها نشان میدهد که طلا در مقایسه با سایر داراییهای جایگزین، همبستگی بسیار کمتری داشته و بهعنوان یک ابزار پوشش ریسک در دورههای زمانی مختلف عملکرد مطلوبی داشته است.
نمودارهای ارائهشده از سوی شورای جهانی طلا، بیانگر آن است که همبستگی طلا با داراییهایی نظیر سرمایهگذاری خصوصی (Private Equity)، صندوقهای پوشش ریسک (Hedge Funds)، املاک لیستشده (Listed Real Estate) و اعتبارات خصوصی (Private Credit) در بازههای سه، ده و پانزده ساله، پایین باقی مانده است. پایینترین میزان همبستگی در این بین مربوط به دوره سهساله در بخش اعتبارات خصوصی بوده است.
در نمودار اول که با عنوان «Gold’s correlation with alternatives remain low over time» منتشر شده است، دادهها نشان میدهد که طلا در بازه زمانی ۱۵ ساله، تنها ۰.۰۵ تا ۰.۲۵ ضریب همبستگی با دیگر داراییهای جایگزین دارد. در این نمودار، صندوقهای پوشش ریسک بیشترین همبستگی را با طلا در دورههای سه و ده ساله نشان دادهاند، اما حتی در این موارد نیز، میزان همبستگی نسبتاً پایین باقی مانده است.
در کنار این دادهها، جدول مقایسهای ارائه شده با عنوان «Adding gold improves portfolio efficiency across timeframes» نیز اطلاعات دقیقی از عملکرد سبدهایی با و بدون طلا در بازههای زمانی ۲۰ ساله، ۱۵ ساله و ۵ ساله ارائه کرده است. براساس این جدول، اختصاص ۸ درصد از وزن سبد سرمایهگذاری به طلا، منجر به بهبود بازده سالانه، کاهش نوسان (volatility) و کاهش افت حداکثری سرمایه (max drawdown) در تمام بازههای زمانی مورد بررسی شده است.
در دوره ۲۰ ساله، سبد بدون طلا بازده سالانهای معادل ۶.۵ درصد ثبت کرده، در حالی که با افزودن ۸ درصد طلا، این بازده به ۶.۶ درصد افزایش یافته است. همچنین نوسان سالانه در سبد دارای طلا از ۱۱.۷ درصد به ۱۰.۹ درصد کاهش یافته و نسبت بازده به ریسک (risk-adjusted return) از ۰.۵۶ به ۰.۶۱ افزایش یافته است. در همین بازه زمانی، افت حداکثری سرمایه نیز از منفی ۴۳.۲ درصد به منفی ۳۸.۸ درصد کاهش یافته است.
در بازه زمانی ۱۵ ساله نیز دادهها نشان میدهد که بازده سالانه در سبد بدون طلا ۱۱.۳ درصد و در سبد دارای طلا ۱۰.۷ درصد بوده است. با این وجود، نوسان سالانه در این بازه زمانی از ۱۲.۱ درصد به ۱۱.۳ درصد کاهش یافته و نسبت بازده به ریسک نیز در هر دو حالت برابر با ۰.۹۳ و ۰.۹۴ ثبت شده است. افت حداکثری سرمایه نیز از منفی ۴۳.۲ درصد در سبد بدون طلا به منفی ۳۸ درصد در سبد دارای طلا کاهش یافته است.
در دوره پنج ساله، بازده سالانه در سبد بدون طلا ۵.۶ درصد و در سبد دارای طلا ۵.۸ درصد اعلام شده است. نوسان سالانه نیز از ۱۱.۷ درصد به ۱۰.۸ درصد کاهش یافته است. نسبت بازده به ریسک نیز از ۰.۴۸ به ۰.۵۴ افزایش یافته و افت حداکثری سرمایه از منفی ۱۸.۶ درصد به منفی ۱۶.۶ درصد رسیده است.
نمودار دیگری نیز با عنوان «How an allocation to gold cushions portfolios» منتشر شده که اثر تخصیص طلا در سبد را در چهار سناریوی شبیهسازیشده مورد بررسی قرار داده است. این سناریوها شامل شوک افزایش نرخ بهره (Rate Hike Shock)، جهش تورم (Inflation Spike)، سقوط بازار سهام (Equity Crash) و افزایش فاصله اعتباری (Credit Spread Widening) بودهاند. در تمامی این سناریوها، سبدهایی که دارای طلا بودهاند، زیان کمتری را نسبت به سبدهای بدون طلا متحمل شدهاند.
در سناریوی شوک نرخ بهره، زیان پرتفوی دارای طلا کمتر از ۴ درصد و پرتفوی بدون طلا بیش از ۵ درصد گزارش شده است. در سناریوی جهش تورمی، پرتفوی دارای طلا زیانی کمتر از ۲ درصد و پرتفوی بدون طلا زیانی در حدود ۳ درصد را نشان داده است. در سناریوی سقوط بازار سهام، زیان پرتفوی دارای طلا حدود ۷.۵ درصد و در پرتفوی بدون طلا بیش از ۸.۵ درصد گزارش شده است. همچنین در سناریوی افزایش اسپرد اعتباری نیز، سبد دارای طلا کمتر از ۲.۵ درصد زیان و سبد بدون طلا حدود ۳ درصد زیان را تجربه کرده است.
براساس اعلام منابع، دادههای مذکور تا تاریخ ۳۰ می ۲۰۲۵ جمعآوری شدهاند و از شاخصهایی نظیر S&P 500 Total Return Index، MSCI Emerging Markets Total Return Index، Refinitiv Private Equity Buyout Index، Bloomberg Global Aggregate Total Return Index، FTSE NAREIT Equity REITs، ICE BofA 3-Month US Treasury Bill Index و LBMA Gold Price PM بهره گرفته شده است.
این اطلاعات بهروشنی نشان میدهد که طلا بهعنوان دارایی با همبستگی پایین، در مدیریت ریسک سرمایهگذاری بینالمللی جایگاه ویژهای داشته و میتواند نقش مؤثری در بهبود ساختار پرتفوی ایفا کند. اضافهکردن طلا به سبد دارایی با وزن ۸ درصدی، در دورههای زمانی مختلف، منجر به بهبود بازده، کاهش نوسان و مدیریت بهتر زیانهای احتمالی در شرایط بحرانی بازار شده است.
