قیمت نفت با وجود افت جمعه رشد هفتگی خود را حفظ کرد
بازار جهانی نفت در پایان معاملات جمعه مسیر کم نوسانی نداشت. قیمت قراردادهای آتی نفت خام در جریان دادوستد روزانه کاهش یافت، اما رشد ثبت شده در طول هفته باعث شد روند نزولی دو هفتهای بازار متوقف شود. بر اساس دادههای بازار، بهای آتی نفت خام برنت برای تحویل ماه اوت با افت ۲.۳ درصدی در سطح ۹۲ دلار و ۸۹ سنت برای هر بشکه بسته شد. نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا برای تحویل ماه ژوئیه نیز با کاهش ۳ درصدی به ۹۰ دلار و ۲۵ سنت برای هر بشکه رسید. با وجود این عقب نشینی روزانه، برنت در مقیاس هفتگی ۰.۹ درصد رشد کرد و شاخص نفت آمریکا نیز افزایش ۳.۲ درصدی را به ثبت رساند.
تمرکز اصلی فعالان بازار همچنان بر عرضه نفت در خلیج فارس و مسیرهای صادراتی منطقه قرار دارد. اعلام بازگشت فعالیتها در پایانه مینا الفحل عمان به روال عادی، بخشی از فشار روانی وارد شده به بازار را کم کرد و قیمت نفت را در معاملات جمعه پایین آورد. پیش از این، گزارشهایی درباره توقف بارگیری نفت پس از وقوع انفجار در نزدیکی این پایانه منتشر شده بود. مینا الفحل از نقاط مهم صادرات نفت عمان به شمار میرود و هر خبر مربوط به اختلال در آن، برای معاملهگران نفت و شرکتهای حمل دریایی اهمیت فوری دارد.
بازار نفت زیر فشار خبرهای عرضه و ذخایر اضطراری
هرچند فعالیت بندر عمان به وضعیت عادی برگشت، بازار هنوز نسبت به پایداری عرضه منطقهای محتاط است. بسته بودن یا محدود شدن مسیرهای نفتی در خلیج فارس، هزینه حمل، بیمه و زمان تحویل محمولهها را برای پالایشگاهها و خریداران آسیایی و اروپایی بالا میبرد. همین موضوع سبب شده است نوسان قیمت نفت تنها به میزان تولید روزانه وابسته نباشد و وضعیت بنادر، تنگهها، پایانههای صادراتی و ذخایر اضطراری نیز در تصمیم خریداران نقش پررنگی پیدا کند.
در همین فضا، کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، اعلام کرد شرکتهایی که در ماههای اخیر از ذخایر راهبردی نفت آمریکا نفت دریافت کردهاند، پس از پایان بحران فعلی، ۴۰ میلیون بشکه نفت خام اضافی به این ذخایر بازمیگردانند. بر اساس توضیح او، سازوکار این قرارداد به گونهای است که در برابر هر بشکه نفت خارج شده از ذخایر، در سال آینده ۱.۲۵ بشکه نفت بازپرداخت شود. این موضوع برای بازار اهمیت دارد، زیرا ذخایر راهبردی نفت آمریکا در آخرین آمار رسمی به ۳۵۷.۱ میلیون بشکه رسیده است.
دادههای اداره اطلاعات انرژی آمریکا نشان میدهد ذخایر تجاری نفت این کشور، بدون احتساب ذخایر راهبردی، در هفته منتهی به ۲۹ مه با کاهش ۸ میلیون بشکهای به ۴۳۳.۷ میلیون بشکه رسیده است. در همان گزارش، ذخایر راهبردی نفت نیز نسبت به هفته قبل ۸ میلیون بشکه پایین آمده و در سطح ۳۵۷.۱ میلیون بشکه ایستاده است. مجموع ذخایر نفت خام آمریکا، با احتساب ذخایر راهبردی، از ۸۰۶.۸ میلیون بشکه به ۷۹۰.۸ میلیون بشکه کاهش یافته است.
آمارهای هفتگی آمریکا همچنین نشان میدهد صادرات نفت خام این کشور در همان هفته به ۵.۸۷۴ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ رقمی که در کنار کاهش موجودی انبارها، فشار بیشتری بر تعادل عرضه و تقاضا نشان میدهد. واردات نفت خام آمریکا نیز ۶.۳۹۷ میلیون بشکه در روز گزارش شده و تولید داخلی این کشور در سطح ۱۳.۷۰۷ میلیون بشکه در روز قرار داشته است. این اعداد نشان میدهد بازار نفت آمریکا همزمان با رشد صادرات، استفاده از ذخایر و فعالیت بالای پالایشگاهها در شرایط حساسی دنبال میشود.
افزایش دکلهای حفاری آمریکا و سیگنال تولید
در سمت عرضه، آمار دکلهای حفاری آمریکا نیز مورد توجه بازار قرار گرفت. شرکت بیکر هیوز اعلام کرد شمار دکلهای فعال نفت و گاز آمریکا در هفته منتهی به ۵ ژوئن با یک واحد افزایش به ۵۶۳ واحد رسیده است. این رقم چهار دکل بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است و برای فعالان بازار، نشانهای از تمایل تولیدکنندگان به حفظ یا افزایش ظرفیت تولید در شرایط قیمتهای بالاتر محسوب میشود. افزایش پیوسته دکلها معمولا با فاصله زمانی بر تولید اثر میگذارد، اما در دوره کوتاه بیشتر به عنوان شاخص انتظارات شرکتهای انرژی بررسی میشود.
در سطح بین المللی، آژانس بین المللی انرژی اعلام کرده است کشورهای عضو برای پاسخ به اختلالهای شدید بازار، امکان عرضه ۴۰۰ میلیون بشکه نفت از ذخایر اضطراری را فراهم کردهاند. این اقدام برای آرام کردن قیمتها و پوشش بخشی از کمبود عرضه طراحی شده است، اما در گزارشهای این نهاد تاکید شده که ذخایر اضطراری جایگزین پایدار برای تولید از دست رفته نیست. برآوردهای ماه مه این آژانس نیز از افت ۱۴.۴ میلیون بشکهای تولید کشورهای خلیج فارس نسبت به سطح پیش از بحران حکایت داشت.
ترکیب افت روزانه قیمت، رشد هفتگی شاخصها، کاهش ذخایر آمریکا و افزایش دکلهای حفاری، بازار نفت را در نقطهای قرار داده که هر خبر تازه از پایانههای صادراتی و مسیرهای حمل میتواند مسیر معاملات بعدی را تغییر دهد. در چنین وضعیتی، قیمت نفت بیش از هر زمان دیگر به توازن میان عرضه فوری، ظرفیت ذخایر و رفتار تولیدکنندگان بزرگ وابسته مانده است.
